De FILMLIGA STADSKANAAL werd opgericht op 1 januari 1982. Het is een zelfstandige vereniging die iedere dinsdagavond om 20.15 uur een film in één van onze zalen vertoont. De toegangsprijs bedraagt € 4,- voor leden en € 8,- voor niet leden.Reserveren kan via ons telefoonnummer 0599 - 610777 of via deze website.Gereserveerde kaarten dienen vóór 20.00 uur te worden afgehaald.

De kosten van het lidmaatschap van de Filmliga bedragen € 12 per kalenderjaar (01/01 – 31/12). Aanmelden kan via één van de bestuursleden die bij iedere voorstelling aanwezig zijn. Na ontvangst van de contributie wordt de lidmaatschapskaart toegestuurd. Deze is persoonsgebonden en alleen geldig voor de films van de Filmliga Stadskanaal. In oktober van ieder jaar ontvangen de leden, samen met het programmaboekje voor november/december, de factuur voor de contributie voor het volgende jaar. Het programma wordt ook gepubliceerd op onze website en op www.cultuurpleinstadskanaal.nl

Secretariaat: Buizerdhorst 11, 9502HL, Stadskanaal,
e-mail: filmligastadskanaal@gmail.com

telefoon: (0599) 611050
rekeningnummer: 2978556

Programma  februari-maart 2012

Dinsdag 7 februari om 20.15 uur

Lotus

Regie   Pascale Simons

Acteurs           Monic Hendrickx, Jack Wouterse e.a.

Land   Nederland, 2011 /102 minuten

De film begint met het leven van Petra, wiens moeder een euthanasiewens heeft. Ze zijn het duidelijk niet met elkaar eens en Petra wil er niets mee te maken hebben. Mike, een invalide voetballer, zit in een revalidatiecentrum. Hij ziet zichzelf niet als invalide en wordt gek van alle mensen in het centrum. Als hij eindelijk weg mag en er een afscheidsfeestje voor hem wordt georganiseerd, gaat hij tegen iedereen tekeer. En er is een man met een dubbelleven. Hij is getrouwd, heeft drie kinderen, maar zoekt toch andere afleiding. Dan is er nog een hip stel dat langs elkaar heen leeft. Totdat ze samen op een kermis lopen en er een jong meisje uit een attractie vliegt en dood voor het stel neervalt. Ze zijn totaal in shock en hebben elkaar meer dan nodig. Als laatste leren we de autistische Wubbe kennen. Hij komt een paar dagen bij zijn ouders Johan en Ineke op bezoek. Hij zit in een zorginstelling en krijgt niet veel mee van de thuissituatie.

Zijn ouders zitten  in een huwelijkscrisis en wonen gescheiden van elkaar, maar doen alsof ze nog samen zijn. Als Wubbe dat te weten komt, kan hij er niet mee omgaan.

Al deze mensen leven in één stad en in 24 uur blijken ze meer met elkaar verbonden dan ze denken. De film geeft een pijnlijke, maar ook liefdevolle kijk op de complexiteit van eenzaamheid. Door de herkenbare momenten in de film krijg je af en toe een flinke brok in je keel. Er zitten echter ook momenten van prachtige verlichting in de film: kortom een lach én een traan.

Dinsdag 14 februari om 20.15 uur

Schlafkrankheit

Regie   Ulrich Köhler

Acteurs           Pierre Bokma, Jean-Christophe Folly e.a.

Land   Duitsland, Frankrijk, Nederland, 2011 / 91 minuten

Prijzen Zilveren Beer Filmfestival Berlijn

Regisseur en scenarist Ulrich Köhler heeft zelf zijn jeugd doorgebracht in Congo en put dus uit eigen ervaring. Zijn film plaats hij in Kameroen waar de van oorsprong Nederlandse ontwikkelingsarts Ebbo Velten een project tegen slaapziekte heeft opgezet. Hij boekt daar veel succes mee, zódanig dat hij zijn noodhospitaaltje wel kan sluiten en daarop vooruitlopend, gaan vrouw en kind alvast terug naar Die Heimat. Maar: terug naar Europa, naar het geregeld leven en de Sauerkraut-mit-Wurst,  na zoveel jaar ‘pokken en mazelen’ in Afrika: kan híj dat nog wel, wíl hij dat nog wel? Wat heeft hij daar te zoeken, wat heeft hij trouwens hier nog te zoeken? In die periode zonder vrouw en kind en zonder patiëntenplicht, raakt dokter Velten in een proces van verslonzing, of is het de midlife-crisis? Zijn tegenpool, de arts Nzila , van Afrikaanse ouders maar opgegroeid in Frankrijk, die in opdracht van de WHO het programma van Velten komt evalueren, voelt zich als een vreemde eend ontheemd in de bijt van zijn voorvaderland. De twee, nu ietwat onthechte, dolende dokters komen uiteindelijk bijeen aan het slot bij een nachtelijke jachtpartij in de jungle  met een verrassende, Afrikaans-animistische wending. Pierre Bokma 

schittert in deze donkere Europees-Afrikaanse film vol broeierige jungle-geluiden. In Berlijn vond men het geheel een Zilveren Beer waard.

Dinsdag 21 februari om 20.15 uur

Midnight in Paris

Regie   Woody Allen

Acteurs           Owen Wilson, Rachel McAdams, Marion Cotillard e.a.

Land   VS, Spanje, 2011 / 94 minuten

Woody Allen zijn allernieuwste film, een romantische komedie, speelt zich af in Parijs en gaat over liefde. Geen standaard liefdesfilm, nee het is nèt even anders. De hoofdpersoon Gil is in Parijs met zijn verloofde Inez en schoonouders. Inez en haar ouders zijn Amerikanen die zich al direct na aankomst ergeren aan het verkeer, de taal en de drukte en het liefst weer terug willen naar hun thuisland, terwijl Gil droomt over de stad en als een blok valt voor de hartstochtelijke schilderachtigheid. Na een avondje wijnproeven besluit Gil alleen naar huis te lopen maar raakt verdwaald in de stad van de liefde. Hij geeft het op en terwijl het 12 uur

‘s nachts slaat, komt er een authentieke taxi aan die hem meeneemt naar feestjes waar hij zijn favoriete artistieke helden ontmoet zoals Hemingway, Portner, Piccasso, Dali en Fitzgerald. Gil is totaal door de war, maar geniet er intens van. Elke avond om 12 uur reist hij terug naar zijn favoriete tijdperk, waar hij ook verliefd raakt op de mooie Andriana. Het verhaal klinkt ongeloofwaardig, maar Woody Allen maakt er een feest van met mooie beelden, aanstekelijke muziek, frisse dialogen en natuurlijk liefde. In de openingsbeelden laat hij Parijs op haar mooist zien. Boulevards, parken, monumenten en natuurlijk de wereldberoemde bouwwerken. Bij dag-licht, 's avonds en

bij regen.

Midnight in Paris gaat over nostalgische verlangens, idealisme en escapisme en over een jong verloofd koppel dat geconfronteerd wordt met het feit dat misschien niet alles in hun relatie zo rooskleurig is als het lijkt.

Dinsdag 28 februari om 20.15 uur

Submarine

Regie   Richard Ayoade

Acteurs           Craig Roberts, Yasmin Paige, Noah Taylor e.a.

Land   Engeland, 2010 / 97 minuten

Prijzen Genomineerd voor British Independent Film Award

Ontmoet Oliver Tate, een pientere puber met een fantasievolle kijk op de wereld. Oliver is heerlijk vol van zichzelf, maar zijn werkelijkheid loopt parallel aan de echte en hij is niet po-

pulair. Hij woont met zijn depressieve vader en overbezorgde moeder in een uithoek van Wales. Oliver heeft twee doelen. Allereerst het wankele huwelijk van zijn ouders redden, hij houdt bij hoe vaak ze seks hebben (nooit). Zijn moeder gaat mogelijk vreemd en het wegwerken van deze man, de hippiebuurman is van essentieel belang . Het tweede doel is zijn maagdelijkheid verliezen voor zijn zestiende verjaardag. Het meisje die hij kiest is niet onknap en net niet populair genoeg om onbereikbaar te zijn. Samen steken ze dingen in de fik, steken rotjes af en struinen over verlaten terreinen. Oliver moet zich net als alle andere tieners staande zien te houden en langzaam volwassen worden. Hij doet dat onbeholpen, maar berekenend. Niets loopt zoals hij wil, ondanks zijn  planmatige aanpak. De film is een tragikomedie zonder tragedie. Volgens de recensies maken de onbeholpenheid, de aandoenlijkheid en vooral de ironie Submarine genietbaar in de

grootste zin van het woord.

Dinsdag 6 maart om 20.15 uur

The Beginners

Regie   Mik Mills

Acteurs           Ewan McGregor, Mélanie Laurent, Christopher Plummer

Land   VS, 2010 / 105 minuten

Prijzen Gotharm Award 2011 voor beste film

Beginners is een film die draait om het moeizaam aangaan van relaties en het geluk én de pijn die daaruit voort kan komen. Centraal in het verhaal staat de relatie tussen Oliver (Ewan McGregor, The Ghost Writer, Trainspotting) en zijn vader Hal (Christopher Plummer, The Insider, The Sound Of Music). Na een lang en moeizaam huwelijk overlijdt Hal’s vrouw. Na een korte periode van rouw besluit Hal om uit de kast te komen en niet langer zijn homoseksuele geaardheid verborgen te houden. Beginners vlecht op een bijzondere en haast achteloze manier verschillende tijden door elkaar. De film begint in 2005 wanneer Oliver door de spullen van zijn vader grasduint, samen met Hal’s hond Arthur, een Jack Russell terrier, waar we ook de gedachtes van horen. Klinkt absurd, maar het geeft een mooie lichte toon aan een verder wat zwaar verhaal. Vervolgens switcht het verhaal naar 1955 – het huwelijksjaar van Oliver’s ouders – en volgt daarna in hink-stap sprongen de sleur van het huwelijk, afgewisseld met het nieuwe leven van zijn vader na het overlijden van zijn moeder en de periode na Hal’s overlijden. Deze mengeling van heden en verleden pakt erg goed uit. Op deze manier ga je ook als kijker verbanden zien tussen het gedrag van Oliver en wat hij eerder heeft meegemaakt.

Het verhaal, dat de regisseur Mike Mills zelf schreef, baseerde hij op zijn eigen ervaringen met zijn vader. Misschien wel hierdoor vindt de film een mooie balans tussen drama, melancholie en humor, zonder maar een moment sentimenteel te worden.  Ewan McGregor is sterk als de getroubleerde zoon die worstelt met relaties, Christopher Plummer geeft overtuigend gestalte aan een oudere man die de moed heeft zijn leven helemaal om te gooien en Mélanie Laurent is de gevoelige vrouw die Oliver’s levenspad kruist. De terugkerende muziek van een oude wat jazzy plaat en herkenbare beelden van een bepaalde tijd geven daarnaast de film een nostalgisch karakter. Beginners' mag op het eerste gezicht een luchtige romantische komedie lijken, hij graaft dieper dan je denkt. Uiteindelijk openbaart zich een verhaal over hoe moeilijk het is om het verleden af te schudden en hoe belangrijk het is om ermee in het reine te komen. Een lach, een traan en flink wat nostalgie, 'Beginners' is een romantische tragikomedie.

Dinsdag 13 maart om 20.15 uur

Habemus Papam

Regie   Nanni Moretti

Acteurs           Michel Piccoli, Jerzy Stuhr, Nanni Moretti e.a.

Land   Italië, 2011 / 104 minuten

Prijzen Italiaanse Gouden Globe 2011

            Genomineerd voor Gouden Palm Filmfestival Cannes 2011

Habemus Papam leidde tot 265 nieuwe Pausen. In 1590 overleed Urbanus de VII na twaalf dagen en werd daarmee de kortst regerende kerkvorst. De Paus in deze film (mooie rol van Michel Piccoli) slaat cinematografich alle records...nog geen minuut heeft hij de behoefte zijn macht uit te oefenen.

De balkonscène laat hij vol angst voor de verantwoordelijkheden die hij niet aankan aan zich voorbijgaan. De oudste Kardinaal uit het conclaaf ziet na zijn “Habemus” niet de verwachte nieuwe Paus verschijnen. En het Pietersplein ontbeert, na de witte rook uit de Sixtijnse kapel, dát waar ze recht op heeft.

Paniek in Vaticaanstad. Een psychoanalyticus wordt ingevlogen. Meer dan Hitchcocksiaans betreedt regisseur Moretti dan het toneel. Hitchcock liep slechts door het beeld...Moretti vervult ook nog eens een volwaardige rol. Niet dat dát de aanstaande Paus op andere gedachten brengt. Sterker nog: hij ontsnapt aan zijn strenge bewaking en het Vaticaan. Daarmee pendelt deze film tussen een bizarre humorvolle religieuze satire en een persoonlijk drama over een te zwaar belast mens.

De Rooms Katholieke entourage van het Vaticaan garandeert oogstrelende beelden. Géén RK-kritische film maar grimlachende steekjes worden wél uitgedeeld. Op de vraag welke onderwerpen onze a.s. Paus niet aankan antwoordt de perschef: alles.

Dinsdag 20 maart om 20.15 uur

Adem

Regie   Hans van Nuffel

Acteurs           Stef Aerts, Wouter Hendrickx, Gijs Scholten van Aschat e.a.

Land  België, Nederland, 2010 / 98 minuten

Prijzen European Film Award 2011 voor beste film

            Grand Prix des Amériques Filmfestival Montreal

De 17-jarige Tom lijdt, evenals zijn oudere broer Lucas, aan de terminale, erfelijke longziekte mucoviscidose. Lucas ondergaat zijn lot gelaten, maar Tom rebelleert; hij wil leven, niet overleven. Dan ontmoet hij in het ziekenhuis lotgenoot Xavier, die ondanks zijn ziekte alles uit het leven haalt - topbaan, topauto, topvriendin - en zijn levenslust werkt aanstekelijk. Ze worden vrienden. In het ziekenhuis ontmoet Tom ook de eigenzinnige quarantainepatiënt Eline met wie hij zijn eerste kus deelt. Dan springt de film vijf jaar vooruit en wachten Xavier en Tom allebei in het ziekenhuis op een longtransplantatie. De film doet ons stilstaan bij de eindigheid van het leven bij jonge mensen, over hoe het is om langzaam maar zeker richting einde af te takelen en ook over hoe het is om het ziekenhuis als een tweede thuis te moeten zien. Hoewel de film niet geheel vrij is van humor, is Adem toch niet lichtvoetig te noemen: wanneer Stef bijvoorbeeld de verjaardag van zijn broer Lucas, samen met zijn ouders in het ziekenhuis viert, brengt hij een toast uit

"Op onze gezondheid" en een standaardwens bij verjaardagen, klinkt meteen waardevoller en minder vanzelfsprekend en zo is alle humor in Adem  eigenlijk galgenhumor.

In België trok deze film over kracht en passie van het leven meer dan twee miljoen bezoekers.

Dinsdag 27 maart 2011 om 20.15 uur

Circumstance

Regie   Maryam Keshavarz

Acteurs           Nokphle Boosheri, Sarah Kazemy e.a.

Land   Libanon, VS, Iran, 2011 / 103 minuten

Prijzen Sundance Film Festival Award 2011

Het huidige Teheran, explosief geladen met tegenstellingen, repressie en gevaar in een streng religieuze staat, maar ook twee Iraanse tienermeisjes en hun ontluikende liefde voor elkaar, hun dromen en behoefte aan vrijheid.  Regisseur Maryam Keshavarz brengt dit sensueel en terughoudend in beeld en neemt tijd voor het zorgvuldig introduceren van de karakters, relaties en het milieu. De film is in Libanon en op andere locaties gemaakt en zal alleen in het ondergrondse circuit in Iran te vinden zijn. Tienerrebellie als politieke daad is in Iran levensgevaarlijk.

Dit wordt door de broer, vroeger muzikant, na terugkeer uit een afkickkliniek, in praktijk gebracht; al spoedig wordt hij fanatiek gelovig en meldt zich aan voor de moraliteitspolitie. Hij bespioneert zijn familie en betrapt de meisjes al dansend op geheime feesten met veel ‘seks, drugs & rock’n roll’.

De sfeer wordt benauwend en de thriller heeft de overhand als de verhaallijn later duidelijk wordt. De beelden en het verhaal zijn interessant en voeren de toeschouwer mee in de bizarre mix van het Teheran van Ayatollahs en moderne vrijdenkende mensen.