Filmliga

 Filmliga Wintermatinee

 

 

Filmliga Wintermatinee

Zondag 7 april om 15.30 uur

Kursk

Regie       Thomas Vinterberg

Acteurs    Léa Seydoux, Colin Firth, Matthias Schoenaerts e.a.

Land        België, Frankrijk, 2018 / 117 minuten

 

                 

In 2000 zinkt de Russische nucleaire onderzeeër Kursk na een explosie naar de bodem van de ijzige Barentszzee. Aan boord weten 23 matrozen zich in veiligheid te brengen in een onbeschadigd compartiment en zet commandant Mikhail Kalekov alles op alles om hen te redden. Ondertussen stuiten zijn vrouw en de andere wanhopige familieleden aan wal op een muur van stilzwijgen. Hoewel de Russische marine er met haar verouderde materiaal niet in slaagt de mannen te bevrijden, wordt alle buitenlandse hulp afgehouden. Kostbare tijd gaat verloren, terwijl de Russische autoriteiten maar niet kunnen kiezen tussen hun nationale trots en het leven van hun landgenoten.

 

Achttien jaar na de ramp verschijnt de film Kursk, gebaseerd op het boek ‘A Time to Die’ van Robert Moore uit 2002. De makers van de film verdienen veel respect, omdat Moskou, na aanvankelijke medewerking, toch geen toestemming gaf om in Rusland te filmen. Daardoor moesten alternatieve locaties worden gevonden. Voor deze Belgisch-Franse productie met een voornamelijk Europese cast werden veel opnames in België en Frankrijk gemaakt, waaronder op de museumonderzeeboot Redoutable.

 

Regisseur Thomas Vinterberg zei voorafgaand aan de première dat het lastig was geweest om het juiste ritme te vinden. Dat is een logisch gevolg van het verhaal, dat zich niet alleen onder water afspeelt, maar ook op nog twee andere fronten: de reddingsactie en de ervaringen van de thuisblijvers. Actie en spanning worden dus afgewisseld met drama. Het ritme van de film mag dan volgens de regisseur niet perfect zijn, Kursk dreunt wel na en is het kijken meer dan waard.

 

Dinsdag 9 april om 20.15 uur  

Wildlife

Regie       Paul Dano

Acteurs    Carey Mulligan, Jake Gyllenhaal, Ed Oxenbould, Bill Camp e.a.

Land        Verenigde Staten, 2018 / 104 minuten

 

Prijzen    3 prijzen en 18 nominatie, waaronder Gouden Camera nominatie

                  FF Cannes

  

                 

Wildlife brengt ons terug naar het landelijke Amerika in de 60-er jaren.

Enthousiast worden wereldwijd allerlei conventies overboord gegooid maar deze familie geraakt in die jaren treurig in de kreukels. Vader Jerry verliest zijn baan op de golfbaan… en zijn ego.

 

Koppig en onvolwassen zorgt hij thuis voor onvermijdelijke spanningen. Als brandweerman over ver en voor langere tijd, probeert Jerry aan die ruzies te ontsnappen en zijn ego-schade enigszins te compenseren. Moeder Jeanette gaat noodgedwongen aan de slag als zwemlerares en staat er intussen alleen voor. Door de ogen van hun zoon Joe zien we hoe zij (manisch-depressief, met alle uitschieters van dien) het dagelijks leven oppakt. Het ene moment is ze enorm venijnig, cynisch dwingend of wraakzuchtig, het volgende moment lijkt ze de rol van zorgzame moeder of feestbeest uit te proberen. Die dreiging van voortdurend wisselende emoties geeft een enorme onvoorspelbare en beklemmende lading aan de film. De indrukwekkende wijdse beelden van het landschap rondom Montana staan in schril contrast met de uitzichtloze benauwende situatie waarin deze familie verzeild raakt.

 

Wildlife is een verhaal dat vaker verteld is maar met deze geweldige acteurs doet het een gooi naar de status “klassieker”.

 

Dinsdag 16 april om 20.15 uur  

Leave no trace

Regie       Debra Granik

Acteurs    Ben Foster, Thomasin McKenzie, Dana Millican, Jeff Kober e.a.

Land        Verenigde Staten, 2018 / 104 minuten

 

Prijzen    Publieksprijs Internationaal Filmfestival  Leiden 2018  en diverse

                  internationale  prijzen

                 

Het lijkt wel een utopie hoe vader Will en dochter Tom met zorg en aandacht hun groentetuin behandelen en beschermen, hoe zorgvuldig ze met materialen uit de hun omringende natuur omgaan: duurzaam en zeflvoorzienend, zo onafhankelijk mogelijk van de materialistische en verspillende maatschappij. Maar waarom houden ze dan oefeningen om zo snel mogelijk, zonder achterlating van sporen, hun kampement op te breken en te verlaten? Vader Will heeft zijn redenen om zich terug te trekken uit de dichtbevolkte wereld. Ondanks dat hoort hij nog regelmatig geluiden van b.v. helicopters terwijl Tom niets hoort. Hij haalt wel zijn medicijnen maar verkoopt ze dan meteen aan zwervers zodat ze weer wat geld hebben voor hun levensonderhoud. Tom vindt op een gegeven moment een krantenknipsel tussen vader’s papieren die iets over zijn verleden onthullen. Dus toch niet een ‘Walden in aanleg’ maar een zelfverkozen isolement. In een maatschappij waar vrijheid hoog in het vaandel staat blijkt dat het zomaar ergens zelfredzaam neerstrijken toch tegen de regels is en dan krijg je de overheid achter je aan. Die overheid heeft als motto: “Om onafhankelijk te blijven moet je je wel aan de regels houden!” Tom bereikt ondertussen ook de leeftijd dat ze zich steeds meer los wil maken van haar zorgzame, maar dwingende vader.

Leave no Trace is een liefdevol, integer neergezet sociaal drama gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis uit het boek ‘My Abandonement’ van de Amerikaanse schrijver Peter Rock uit 2009. 

Toch een beetje utopie? Als je goed oplet zie je dat er helemaal geen schurken of slechterikken in voorkomen!

 

Dinsdag 23 april om 20.15 uur  

I’m not a witch

Regie       Rungano Nyoni

Acteurs    Maggie Mulubwa, Gloria Huwiler, Henny B.J. Phiri e.a.

Land        Groot Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Zambia, 2018 / 93 minuten

 

Prijzen    7 prijzen wereldwijd voor Regie en Beste acteur

  

                 

Het is een toeristische trekpleister, het Afrikaanse dorp waar de heksen wonen. Je kunt ze bezichtigen van achter een hek. Gevaarlijk is het niet: ze zijn met een lang wit wapperend lint vastgebonden zodat ze niet meer kunnen wegvliegen.

Het beeld is even absurd als mensonterend, iets wat de toeristen aan het begin van I Am Not a Witch niet -lijken te zien. Ze bekijken de vrouwen alsof het dierentuindieren zijn. Dat is het knappe van I Am Not a Witch, van debuterend regisseur -Rungano Nyoni: een film die vanaf de eerste scène tot het schitterende eindbeeld blijft schuren en verrassen. Geboren in Zambia en grotendeels opgegroeid in Wales, -baseerde ze haar scenario deels op de werkelijkheid: in Ghana en in haar -geboorteland worden nog steeds vrouwen om het minste of geringste veroordeeld voor hekserij en komen terecht in een soort heksendorpen, gettos eigenlijk. Actrice Margaret Mulubwa is een meisje waar je naar kunt blijven kijken: dat stuurse, nukkige kind dat een speelbal is van de omstandig-heden en alleen maar een thuis lijkt te zoeken. Want als er een ding is dat I Am Not a Witch niet laat vergeten is dat er onder de sociale satire, de droge grappen en de absurde scènes altijd menselijk drama ligt. Nyoni weet een ringtone van Old McDonald Had a Farm even meesterlijk te timen als een droeve traan: dat smaakt naar meer.

Dinsdag 30 april om 20.15 uur  

The children act

Regie       Richard Eyre

Acteurs    Emma Thompson, Fionn Whitehead, Stanley Tucci e.a.

Land        Groot Brittannië, 2017 / 105 minuten

 

Prijzen    Norwegian International Film Festival Andreas Award 2018 

                 

 

In dit intelligente Britse drama naar een boek van Ian McEwan speelt Emma Thompson een sterke rol als rechter Fiona Maye, die moet beslissen of een jongen tegen zijn zin behandeld mag worden voor leukemie.

 

Fiona Maye is een gerespecteerd rechter aan het Hooggerechtshof waar ze bekend staat om haar professionele en weloverwogen uitspraken binnen het complexe familierecht. Ze bewoont een mooi huis in Londen en heeft fijne man. Toch wringt er iets: terwijl Maye’s werk al haar aandacht en tijd opslokt, zoekt haar echtgenoot juist meer aandacht en toenadering. Op dat moment krijgt ze een bijzondere zaak toegewezen rond een 17-jarige jongen die aan leukemie lijdt. Zonder bloedtransfusie zal hij niet lang meer leven. Vanwege zijn geloof als Jehovah’s getuige weigert Adam de noodzakelijke medische hulp te accepteren. Maye moet in deze zaak de juridische knoop doorhakken. Mag de jongen zélf beslissen over leven en dood, of is hij daar te jong voor? En is het wel zijn eigen besluit, of wordt hij teveel beïnvloed door zijn ouders? De heftige belangen die er spelen doen Maye wankelen terwijl ze zich dieper in de materie verdiept, en dat wordt verergerd doordat haar huwelijk dreigt te bezwijken. De rationele rechter komt zo voor zeer emotionele en verstrekkende beslissingen te staan.